58 · 兌

กว้าที่ 58 兌 ข้อความกว้าภาษาจีนเดิม: 亨，利貞。 อ่านข้อความหกเส้น บทอธิบายและบทสรุปบรรณาธิการที่ระบุแยกกัน

ข้อความประจำกว้า

亨，利貞。

《周易》通行本

ข้อความประจำเส้น

  1. 初九：和兌，吉。
  2. 九二：孚兌，吉，悔亡。
  3. 六三：來兌，凶。
  4. 九四：商兌，未寧，介疾有喜。
  5. 九五：孚于剝，有厲。
  6. 上六：引兌。

คำอธิบายถวน

兌，說也。剛中而柔外，說以利貞，是以順乎天，而應乎人。說以先民，民忘其勞；說以犯難，民忘其死；說之大，民勸矣哉！

维基文库 · 周易 · 兑

คำอธิบายภาพใหญ่

麗澤，兌；君子以朋友講習。

ภาพย่อย · จากล่างขึ้นบน

  1. 和兌之吉，行未疑也。
  2. 孚兌之吉，信志也。
  3. 來兌之凶，位不當也。
  4. 九四之喜，有慶也。
  5. 孚于剝，位正當也。
  6. 上六引兌，未光也。

ต้นฉบับดั้งเดิม · บทสรุปบรรณาธิการจีน

ฉบับแปลร่างของบทสรุปภาษาจีนที่เว็บไซต์เรียบเรียงจากแหล่งข้อมูลดั้งเดิม ไม่ใช่การยกคำของผู้เขียนมาโดยตรงหรือฉบับแปลคัมภีร์ การตรวจทานโดยเจ้าของภาษายังไม่เสร็จสมบูรณ์ การตีความภาพสัญลักษณ์ตามธรรมเนียมไม่ใช่คำแนะนำด้านการแพทย์ กฎหมาย หรือวิชาชีพอื่น

朱熹《周易本義》

維基文庫 · 周易本義（四庫全書本）卷二

คำตีความข้อความประจำกว้า

จูซีอธิบาย Dui ยินดีด้วยแข็งกลางอ่อนนอก สุขแสดงนอกแต่ในแข็งกลางจึงผ่าน การเอาใจเท็จยิ่งต้องระวัง กลมกลืนต้องถูกไม่ประจบ

ต้นฉบับดั้งเดิม · บทสรุปบรรณาธิการจีน · ข้อความประจำเส้น

  1. หยางแรกต่ำสุด Dui ไม่มีผูกส่วนตนหรือคู่ช่วย สุขกลมกลืนถูกไม่ปนสงสัยจึงมงคล
  2. หยางที่สองแข็งกลางจริงใจ แม้ตำแหน่งหยินเดิมเสียใจ ยินดีด้วยจริงใจอาจมงคลหมดเสียใจ
  3. หยินที่สามอ่อนไม่อยู่ตำแหน่งกลางและไม่อยู่ตำแหน่งที่เหมาะสมนำ Dui ล่าง ไร้คู่บนกลับเอาใจสองหยางเพื่อสุข ตำแหน่งผิดจึงไม่มงคล
  4. หยางที่สี่รองกลางถูกที่ห้าบน ใกล้หยินที่สามไม่ชอบล่าง ยังเลือกสุขไม่ได้ หากถูกมั่นห่างประจบไม่ชอบก็ยินดีได้
  5. หยางที่ห้าแม้แข็งกลางถูกสูง แต่ใกล้หยินบนสุดเอาใจเท็จเก่ง หากเชื่อเอาใจไม่ชอบที่กัดหยางได้ง่ายก็อันตราย
  6. หยินบนสุดสุดสุข Dui อยากดึงสองหยางล่างร่วมเอาใจ แต่รับรองตามไม่ได้ ผลไม่ชัด

บทอ่านภาษาทั่วไป

ฉบับแปลร่างของบทอ่านภาษาจีนที่บรรณาธิการเว็บไซต์เรียบเรียง ไม่ใช่ฉบับแปลคัมภีร์ การยกคำของผู้เขียนมาโดยตรง หรือคำทำนาย การตรวจทานโดยเจ้าของภาษายังไม่เสร็จสมบูรณ์

บทนำข้อความประจำกว้า

กว้า Dui เชื่อมทะเลสาบสองแห่ง แสดงความยินดีและหล่อเลี้ยงกัน ภายในแข็งและถูกต้อง ภายนอกกลมกลืน จึงทำให้คนใกล้กัน หากความยินดีออกจากทางถูก ก็กลายเป็นเอาใจเพื่อให้ชอบ

บทอ่านภาษาทั่วไป · ข้อความประจำเส้น

  1. ไม่ผูกกับกลุ่มผลประโยชน์ส่วนตน ยินดีกับผู้อื่นอย่างสงบเปิดเผย จึงเป็นมงคล
  2. ยินดีจากความน่าเชื่อถือภายใน ไม่ประจบเพื่อให้เข้ากัน ความเสียใจเดิมจึงหายได้
  3. ออกไปพยายามเอาใจแต่ตนไม่อยู่ตำแหน่งกลางและไม่อยู่ตำแหน่งที่เหมาะสม ความยินดีนี้เสียหลัก จึงไม่เป็นมงคล
  4. ชั่งระหว่างความเที่ยงธรรมและการเอาใจซ้ำ ๆ แยกแยะแล้วละความสัมพันธ์ที่ไม่สอดคล้องกับหลักที่ถูกต้อง จึงมีความยินดีจริง
  5. แม้มีคุณธรรมแข็งที่อยู่กลาง แต่เชื่อผู้ประจบที่ขาดความซื่อตรงใกล้ตัว ความเที่ยงธรรมอาจถูกกัดกร่อนและมีอันตราย
  6. ดึงผู้อื่นเข้ามาด้วยการเอาใจ อิทธิพลมาจากตน แต่ผลยังขึ้นกับการเลือกของอีกฝ่าย

อ่านต้นฉบับ