52 · 艮

กว้าที่ 52 艮 ข้อความกว้าภาษาจีนเดิม: 艮其背，不獲其身，行其庭，不見其人，无咎。 อ่านข้อความหกเส้น บทอธิบายและบทสรุปบรรณาธิการที่ระบุแยกกัน

ข้อความประจำกว้า

艮其背，不獲其身，行其庭，不見其人，无咎。

《周易》通行本

ข้อความประจำเส้น

  1. 初六：艮其趾，无咎，利永貞。
  2. 六二：艮其腓，不拯其隨，其心不快。
  3. 九三：艮其限，列其夤，厲薰心。
  4. 六四：艮其身，无咎。
  5. 六五：艮其輔，言有序，悔亡。
  6. 上九：敦艮，吉。

คำอธิบายถวน

艮，止也。時止則止，時行則行，動靜不失其時，其道光明。艮其止，止其所也。上下敵應，不相與也。是以不獲其身，行其庭不見其人，无咎也。

维基文库 · 周易 · 艮

คำอธิบายภาพใหญ่

兼山，艮；君子以思不出其位。

ภาพย่อย · จากล่างขึ้นบน

  1. 艮其趾，未失正也。
  2. 不拯其隨，未退聽也。
  3. 艮其限，危薰心也。
  4. 艮其身，止諸躬也。
  5. 艮其輔，以中正也。
  6. 敦艮之吉，以厚終也。

ต้นฉบับดั้งเดิม · บทสรุปบรรณาธิการจีน

ฉบับแปลร่างของบทสรุปภาษาจีนที่เว็บไซต์เรียบเรียงจากแหล่งข้อมูลดั้งเดิม ไม่ใช่การยกคำของผู้เขียนมาโดยตรงหรือฉบับแปลคัมภีร์ การตรวจทานโดยเจ้าของภาษายังไม่เสร็จสมบูรณ์ การตีความภาพสัญลักษณ์ตามธรรมเนียมไม่ใช่คำแนะนำด้านการแพทย์ กฎหมาย หรือวิชาชีพอื่น

朱熹《周易本義》

維基文庫 · 周易本義（四庫全書本）卷二

คำตีความข้อความประจำกว้า

จูซีอธิบาย Gen ว่าหยางขึ้นสุดแล้วหยุด หยุดไม่ใช่ไม่เคลื่อนเสมอ ถึงเวลาหยุดก็หยุด ถึงเวลาทำก็ทำ ให้เคลื่อนสงบอยู่ที่ควรและมีสงบเป็นฐาน

ต้นฉบับดั้งเดิม · บทสรุปบรรณาธิการจีน · ข้อความประจำเส้น

  1. หยินแรกอ่อนต้น Gen เหมือนหยุดปลายเท้าก่อนยังไม่เสียทางถูก แต่ลักษณะอ่อนยังต้องถูกมั่นยาว
  2. หยินที่สองกลางถูกหยุดน่อง แต่อ่อนช่วยหยางที่สามแข็งเกินที่ตามไม่ได้ ที่สามไม่ยอมถอยฟังจึงไม่สุขใจ
  3. หยางที่สามแข็งเกินไม่กลาง ฝืนหยุดเอวสะโพก แบ่งตัวบนล่างงอเหยียดไม่ได้ หยุดแข็งทื่อทำใจไม่สงบมาก
  4. หยินที่สี่ตำแหน่งหยินหยุดทั้งตัวเมื่อควรหยุด ทำตรงเวลาและตำแหน่งจึงไม่มีผิด
  5. หยินที่ห้าอยู่ส่วนรองปาก ยับยั้งคำให้มีลำดับ แม้หยินตำแหน่งหยางเดิมเสียใจ รักษากลางก็ขจัดได้
  6. หยางบนสุดแข็งสุดหยุด ยึดสิ่งควรหยุดหนักแน่นจริงใจและจบกว้ามั่น จึงเป็นมงคล

บทอ่านภาษาทั่วไป

ฉบับแปลร่างของบทอ่านภาษาจีนที่บรรณาธิการเว็บไซต์เรียบเรียง ไม่ใช่ฉบับแปลคัมภีร์ การยกคำของผู้เขียนมาโดยตรง หรือคำทำนาย การตรวจทานโดยเจ้าของภาษายังไม่เสร็จสมบูรณ์

บทนำข้อความประจำกว้า

กว้า Gen กล่าวถึงการหยุด ไม่ใช่ไม่เคลื่อนไหวทุกกรณี แต่หยุดเมื่อควรหยุดและทำเมื่อควรทำ ให้ทั้งเคลื่อนไหวและสงบอยู่ในที่เหมาะ ทั้งกว้ามีความสงบและการรู้จักหยุดเป็นหลัก

บทอ่านภาษาทั่วไป · ข้อความประจำเส้น

  1. หยุดปลายเท้าก่อน การกระทำยังไม่ออกจากทางถูก เพราะลักษณะอ่อนจึงยังต้องรักษาความถูกต้องยาวนาน
  2. หยุดน่องไว้ แต่ช่วยผู้แข็งเกินที่ไม่ฟังคำแนะนำไม่ได้ จึงไม่สบายใจ
  3. ฝืนหยุดที่เอวและสะโพก ทำให้ร่างกายบนล่างแยกกันและงอเหยียดไม่ได้ การหยุดแข็งทื่อกลับทำให้ไม่สงบ
  4. หยุดทั้งตัวในเวลาที่ควรหยุด การกระทำตรงกับเวลาและตำแหน่ง จึงไม่มีความผิด
  5. ยับยั้งคำพูดได้ ทำให้การแสดงออกมีลำดับ แม้มีเหตุเสียใจเดิม รักษาจุดกลางก็ขจัดได้
  6. ถึงปลายของการหยุดและยึดสิ่งที่ควรหยุดอย่างหนักแน่นจริงใจ ปิดท้ายด้วยความมั่นคง จึงเป็นมงคล

อ่านต้นฉบับ